Goździki

Historia:
Do Europy trafił dopiero około XI wieku, mimo że najstarsze zapiski o goździku znajdują się w chińskich księgach pochodzących z początku naszej ery. Goździki, jak wiele innych egzotycznych przypraw pod portugalskim i holenderskim panowaniem, podlegały rygorystycznym ograniczeniom uprawy. Holendrzy, aby utrzymać wysoką cenę na rynku, organizowali niszczycielskie ekspedycje, na wyspy gdzie znajdowały się nielegalne uprawy. Chociaż za wywóz goździków groziła kara śmierci, francuski gubernator Pierre Poivre zorganizował wyprawę, żeby wykraść sadzonki goździkowca korzennego. Miało to miejsce w XVIII wieku i tylko dwa ze zdobytych w ten sposób drzew zakwitły na Mauritiusie. Sukcesem zakończyło się natomiast zasadzenie drzew na wyspach Zanzibar, Pemba i Madagaskar. Sułtan Zanzibaru zarządził, że każdy kto posiada kawałek ziemi zobowiązany jest uprawiać drzewo goździkowe. Za niewypełnienie rozkazu karano wywłaszczeniem. Zgodnie z tanzańskim prawem za szmuglowanie goździków z Zanzibaru i Pemby nadal grozi kara śmierci, a złote goździki zdobią flagę państwową Zanzibaru. Goździki mają charakterystyczny, bardzo przyjemny korzenny zapach, natomiast w smaku są piekące. Ale to właśnie ten charakterystyczny smak i aromat sprawiają, że goździki mają właściwości "odświeżania oddechu" - w poradnikach można znaleźć informację, że aby pozbyć się nieprzyjemnego zapachu występującego po zjedzeniu czosnku, należy rozgryźć kilka goździków. Tę właściwość goździków znali już starożytni Chińczycy: na dworze cesarza panował zwyczaj, że zwracający się do niego dworzanie musieli trzymać w ustach kilka goździków, aby ich oddech zachowywał świeżość. Można je również użyć do odświeżenia powietrza - w tym celu należy gęsto powbijać goździki w pomarańczę i położyć np. na Wielkanocnym stole - świąteczna atmosfera i przyjemny zapach gwarantowane. Można też powiesić w szafie a ubrania będą przesiąknięte delikatnym i przyjemnym aromatem.

Pochodzenie:
Goździk to wysuszony pąk kwiatu goździkowca korzennego, niewielkiego, wiecznie zielonego drzewa, kształtem faktycznie przypomina małe gwoździe. Największe plantacje goździkowca korzennego znajdują się na Madagaskarze a także w Indonezji, Zanzibarze i Mauritiusie. Jest on uprawiany również w Tanzanii, Malezji i Grenadzie. Ciekawostką jest, że aby zebrać pierwsze plony trzeba czekać aż 20 lat, tyle bowiem czasu dojrzewa goździkowiec. Ale matka natura jest sprawiedliwa - ci którzy wytrwają przez lata dojrzewania rośliny będą korzystać z jej dobrodziejstw przez kolejnych pięćdziesiąt lat, zbierając plony dwa razy w roku. Zbiory jednak nie należą do łatwych, gdyż pąki kwiatowe nadające się na przyprawę powinny być zerwane w odpowiednim momencie, tzn. gdy są odpowiednio duże, ale jeszcze przed ich otwarciem się. Następnie kwiaty suszy się przez kilka dni w słońcu - dlatego między innymi najodpowiedniejsze warunki do uprawy goździkowca stwarza klimat podrównikowy morski.

Kuchnia z...
W kuchni goździki można stosować, ale z umiarem, zarówno do potraw słodkich, jak i pikantnych: pasztetów, duszonej wołowiny, potrawki z zająca, pieczonej szynki, korzennego chleba, czy do wspomnianych kompotów z jabłek i gruszek. Znajdują również zastosowanie w wędliniarstwie i cukiernictwie, a także do wyrobu marynat rybnych, win i likierów. Na dalekiej Indonezji goździki stosuje się także do produkcji papierosów, mieszając je z tytoniem. Wreszcie grzaniec - to zastosowanie goździków musi być znane każdemu - bez nich nie wyobrażamy sobie grzanego piwa czy wina.

Walory:
Goździki mają również lecznicze właściwości - olejek lotny z goździków uznawany jest jako środek antyseptyczny i przeciwbólowy, rozcieńczony i wtarty w dziąsła, czy nawet rozgryziony goździk, łagodzi bóle zębów.

źródło: www.kamis.pl

Komentarze (0)

Napisz komentarz

Your Contact Details:

Nick:

E-mail:

Strona www:

Komentarz:

Tytuł:

UBBCode: