|
|
|
|
Ślub -
Biżuteria
|
 Mogą być skromne, klasyczne - jednokolorowe w wersji z białego lub żółtego złota, wytworne – ozdobione kamieniami szlachetnymi lub nowoczesne - ascetycznie graficzne lub fantazyjnie zdobione. Obrączki ślubne. Bez względu na kruszec i wzornictwo zawsze kojarzą się z powagą i tradycją. A jeśli o tradycji mowa, to nie sposób pominąć tematu związanego z przesądami i zwyczajami dotyczącymi obrączek.
 Obyczaj związany z wymianą cennych pierścionków przez narzeczonych sięga czasów starożytnych. Od tej pory stanowi przypieczętowanie łączących młodych relacji, symbolizuje wytworzoną między nimi więź. Obrączki ślubne od zawsze miały być świadectwem wzajemnej miłości i wierności. Okrągły kształt pierścionka w odległych czasach uważany był za magiczny, stąd wzięła się pierwsza nazwa obrączki - "magiczny krąg", gdyż pierścionek charakteryzował brak początku i końca. Tłumaczono to jako symbol nieskończoność i wieczność uczuć "po sam grób". Ten swoisty obieg zamknięty miał gwarantować trwałość związku małżeńskiego oraz wierność współmałżonka. Jako że obrączki ślubne mają służyć małżonkom całe życie, zawsze zwracano uwagę na to by były wykonane z jak najtrwalszego kruszcu typu złoto, czy platyna.
 W dalekiej przeszłości niektórych regionach naszego kraju niezamężne kobiety w wieczór andrzejkowy zamiast przez klucz przelewały wosk przez... obrączkę będącą własnością szczęśliwie zamężnej kobiety. W równie zamierzchłych czasach kobiety stanu wolnego turlały obrączkę należącą do szczęśliwie zamężnej siostry czy koleżanki, po to, by dowiedzieć się jak szybko same zmienią stan cywilny. Jeśli pierścień toczył się krótko oznaczało to, że panna niebawem wyjdzie za mąż. Jeśli długo - desperatka musiała uzbroić się w cierpliwość. Obecnie istnieje przesąd, że nie należy przymierzać obrączek należących do osób trzecich, gdyż według jednych wróży to staropanieństwem, według innych w przyszłości zwiastuje niewierność współmałżonka. Z tego samego powodu, ci bardziej przesądni nie powinni też zbyt często przymierzać własnych obrączek przed wielkim dniem. Dokładnie można przyjrzeć się obrączkom już po ich wymianie, w trakcie ceremonii ślubnej. Pokrycie kosztów związanych z zakupem obrączek od zawsze należy do pana młodego, natomiast decyzję o w wyborze konkretnych wzorów młodzi podejmują wspólnie. Zakupu obrączek państwo młodzi powinni dokonywać sami, bez osób towarzyszących ze względu na bardzo osobistą decyzję. Według dawnych wierzeń wybór gładkich obrączek oznaczał gładkie i spokojne życie, rzeźbionych zaś - nie pozbawione trudności i przeciwności losu. Tradycyjnie po wewnętrznej stronie obrączek umieszcza się datę ślubu, imiona lub inicjały, bardzo osobiste wyznania miłosne, wersety z Biblii, teksty łacińskie. W kulturze chrześcijańskiej szczególną moc przypisuje się obrączkom poświęconym przez duchownego podczas ceremonii zaślubin. Jeśli w dniu ślubu zapomną o obrączkach, młodzi mogą się spodziewać pasma niepowodzeń. Z tego samego powodu nie wolno dopuścić do upadku obrączki na ziemię podczas mszy, co grozi nieszczęściem. Jeśli obrączka jednak upadnie, by odgonić złe moce powinna zostać podniesiona przez osobę trzecią na przykład świadka, księdza czy ministranta. Warto pamiętać, by nie pomylić palca, na którym obrączka powinna się znaleźć, gdyż pomyłka taka może grozić zdradą współmałżonka. Ten z małżonków, który jako pierwszy wsunie złoty krążek do końca palca ukochanej lub ukochanego może być pewny, że będzie przewodzić w małżeństwie. W Polsce obrączkę nosi się na serdecznym palcu prawej ręki, co symbolizuje pojednanie z Bogiem i bliźnim. W kulturze antycznej palec serdeczny był palcem "pierściennym" ze względu na nerw, który według Rzymian, biegł od palca do serca. W naszym kraju, obrączka ślubna w dniu ceremonii zajmuje miejsce pierścionka zaręczynowego. Z kolei w kulturze anglosaskiej obrączka tradycyjnie noszona jest na serdecznym palcu lewej dłoni. Według tej teorii lewa ręka - jako ta bliższa sercu - odpowiada za emocjonalną sferę życia człowieka. W każdej kulturze obrączka ślubna noszona na palcu drugiej ręki jest oznaką wdowieństwa. Po ceremonii zaślubin, bez naprawdę ważnego powodu, nie należy zdejmować obrączki z palca, co jest wróżbą nietrwałości związku. Zgubienie obrączki może oznaczać stratę ukochanej osoby. Tak więc, chcąc dzielić wspólne szczęśliwe życie, zachowując przy tym na zawsze miłość, młode małżeństwo powinno zrobić wszystko by strzec swych obrączek jak oka w głowie.
Tekst: Anna Pawliczko
Fot.: Jarosław Kiedrowski
Artykuł zamieszczony za zgodą mlodapara.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone. Wtórna publikacja, kopiowanie lub rozpowszechnianie powyższej treści jest zabronione.
|
|
|
|
 Wyszukiwarka sal weselnych
Kto jest online?
Naszą witrynę przegląda teraz 104 gości
|
monkeys, not even closed at first, sour milk in Coach Factory Outlet Online their swaddles and tainted curds.