Ślubne prowokacje

Ślub - Stroje

Od kilku dobrych lat stały element mody damskiej stanowi prowokacja. W dobie, gdy coraz trudniej o coś nowego a w co sezonowych kolekcjach pojawiają się najczęściej reminiscencję stylów lansowanych w poprzednich dekadach, trend zwany ekstrawagancją wydaje się być antidotum na nudę i monotonię, zwłaszcza dla osób poszukujących ciekawych, często zaskakujących rozwiązań. Awangarda, lansowana i podsycana przez śmiałych projektantów, cieszy się uznaniem kobiet ceniących nietuzinkowe, czasem szokujące rozwiązania, podkreślające ich indywidualizm.

- Dla kobiet, które uwielbiają się wyróżniać i wywierać piorunujące wrażenie na otoczeniu za pomocą stroju, wybór prowokacyjnej kreacji ślubnej może stać się świetnym ku temu pretekstem - zapewnia Magda Lipska, projektantka ekskluzywnych sukien ślubnych i kreacji wieczorowych. - Urodzona prowokatorka nie będzie przecież tracić czasu chodząc od salonu do salonu w poszukiwaniu sukni, która najprawdopodobniej i tak do końca jej nie usatysfakcjonuje, ale zwróci się o pomoc do stylisty z prośbą o zaprojektowanie i uszycie niepowtarzalnego wzoru - twierdzi pani Magda. Projektant, poprzez odpowiedni dobór fasonu, koloru i dodatków potrafi wydobyć cechy charakteru klientki, podkreślając jednocześnie piękno jej duszy i walory ciała. - Zawsze podkreślam, że suknia uszyta na miarę ma dodatkową, bardzo istotną zaletę, mianowicie skrojona ściśle według parametrów danej klientki leży na niej jak ulał - mówi projektantka. - W miarę jak projekt ewoluuje, mam możliwość nanoszenia ewentualnych kosmetycznych poprawek i korekt według życzeń klientki.

Pani Magda zaleca, aby z szyciem sukni na miarę nie zwlekać zbyt długo, ale też nie zabierać się do tego zbyt wcześnie. Optymalny czas to cztery miesiące przed wyznaczonym terminem ślubu. - Odroczenie terminu złożenia zamówienia zalecam, gdy przyszłą pannę młodą cechuje niezdecydowanie i zmienność nastrojów, co utrudnia lub całkiem uniemożliwia pracę na linii klient-projektant. W takim przypadku pozostawienie wyboru sukni na ostatnią chwilę znacznie zwiększa szanse, że wybrany projekt ekscentrycznej klientce nie zdąży się "odwidzieć". Paniom, które mają problem z utrzymaniem stałej wagi - tyją i chudną na przemian, również proponuję wstrzymać się do momentu gdy będą one miały pewność, że osiągnięty efekt odchudzania uda im się utrzymać do dnia ślubu. Wszelkie poważne diety, mające na celu pozbycie się kilku kilogramów powinny być doprowadzone do końca przed złożeniem zamówienia i zdjęciem miary - radzi projektantka. - Sukienka, która w trakcie szycia będzie kilkakrotnie poszerzana lub zwężana w końcu straci fason, a na delikatnej tkaninie pozostaną ślady po przeróbkach. Podczas pierwszej wizyty projektantka próbuje nawiązać kontakt z klientką tzn. poznać jej charakter i upodobania.

- Upewniam się, jak dalece mogę pójść w ekstrawagancję, czy też muszę poprzestać na awangardzie. Wspólnie oglądamy żurnale mody w poszukiwaniu najlepszej opcji, choć klientki - prowokatorki najczęściej wiedzą czego chcą, tylko szukają drogi do osiągnięcia celu, sposobu wyrażenia siebie - zdradza Magda Lipska. Zdarza się, że amatorki sportu wybierają suknie będące stylizacją stroju, w którym na co dzień uprawiają daną dyscyplinę. W przypadku miłośniczek hippiki może to być inspiracja strojem do jazdy konnej (przedłużony żakiet, kapelusz). Tenisistki pomysłu mogą doszukać się w kostiumie do gry w tenisa (krótka biała spódniczka, opaska na włosy). Panie preferujące na co dzień niezobowiązujący styl sportowy, ceniące luz i wygodę są na ogół szczęśliwe, jeśli także w dniu swojego ślubu mogą wystąpić w kreacji uszytej na bazie spodni. - Niedawno szyłam suknię inspirowaną stylem orientalnym, na bazie tradycyjnego japońskiego kimona - opowiada pani Magda. - Ponieważ róż i czerwień na stałe wpisały się w ślubną modę i nie wywołują już tak wielu emocji, zdecydowałyśmy się z klientką pójść o krok dalej, wprowadzając do projektu elementy kraju kwitnącej wiśni m.in. wachlarz i ręcznie haftowane, niezwykle modne motywy kwiatowe.

Suknie przypominające kwiat cieszą się w ostatnim czasie dużym zainteresowaniem. Do pani Magdy trafiają też kobiety tzw. famme fatale, które na co dzień i od święta wybierają czerń i pod żadnym pozorem nie chcą zrezygnować z niej, nawet w dniu swojego ślubu. Wówczas projektantka stara się przełamać ten elegancki acz przygnębiający kolor kontrastową bielą lub łagodnym różem. Spod jej igły w ostatnim czasie wyszły dwie takie suknie: "Szachownica" (w czarno-białą kratę) i "Młoda wdowa" (suknia asymetryczna). Do sukien utrzymanych w czerni pani Magda zwykle stosuje czarne zwiewne woalki i lekkie dekoracje z piórek. - Tego typu stylizacja wymaga nie lada odwagi od decydującej się na nią kobiety, dlatego też kreacje ekstrawaganckie pod względem fasonu albo koloru wybierają na ogół przedstawicielki wolnych zawodów - artystki i aktorki, które wyłącznie zawierają ślub cywilny albo biorą ślub w nietypowej scenerii, do której potrzebują równie zaskakującej, pasującej do całości oprawy - tłumaczy pani Magda.

Dobry projektant powinien umieć wystylizować całą pannę młodą "od stóp do głów", wyszukując nietuzinkowe dodatki w postaci torebki, stroika, kapelusza, rękawiczek, parasolki czy butów, które to w razie potrzeby będzie mógł dostosować (przefarbować, dodatkowo ozdobić) na potrzeby konkretnego projektu. - Projektant na pewno musi być stylistą i poniekąd też kostiumografem, takim jak w filmie lub teatrze. A propos kina, zafascynowane hitem kinowym Chicago klientki coraz częściej zwracają się do mnie z prośbą o uszycie sukni ślubnej przed kolano, będącej odzwierciedleniem epoki jazzu. Proponuję im więc zwiewne krótkie sukienki na bazie haleczki lub koszulki rodem z bieliźniarki, pokryte misternym haftem lub perłową aplikacją, czasem dołem wykończone frędzelkami. Całość może wieńczyć stylowy kapelusik, antykwaryczna biżuteria, rękawiczki oraz zabytkowe pantofelki. Nieraz podpowiadam klientce, gdzie wypożyczyć albo kupić potrzebny jej rekwizyt - mówi pani Magda. Po naszkicowaniu kilku wstępnych wersji sukni, wspólnie z klientką projektantka zastanawia się, który z projektów jest najlepszy i na nim koncentruje się dalsza praca. - Wybrany projekt zaczyna ewaluować. Z jednych elementów rezygnujmy na korzyść innych. Fason, rodzaj materiału oraz użytych dodatków a także sposób wykończenia rzutują na efekt końcowy i oczywiście na cenę kreacji - wyjaśnia Magda Lipska.

Uszycie sukni ślubnej na miarę wiąże się z precyzyjnym zdjęciem miary, wyborem poszczególnych elementów stroju, następnie z trzy - lub czterokrotną przymiarką w trakcie szycia i wreszcie oczekiwaniem na gotowy wyrób. W sumie od złożenia zamówienia do odbioru gotowej kreacji zazwyczaj upływa około czterech tygodni. Fasony najmniej skomplikowane i mało pracochłonne gotowe są nawet po dwóch tygodniach. - Podczas każdej wizyty w mojej pracowni klientka zobowiązana jest mieć ze sobą bieliznę oraz pantofle, które ma zamiar założyć w dniu ślubu do szytej przeze mnie toalety. Ułatwia to osiągnięcie idealnego efektu końcowego - twierdzi Magda Lipska. - Podczas pierwszej przymiarki klientka przymierza suknię skrojoną z próbnego, płóciennego materiału. Ustalam wtedy szczegóły dotyczące fasonu, patrzę jak układa się materiał, szczególnie na linii dekoltu, na plecach, w talii i na biodrach. Dokonuję korekt - odpowiednio poluzowuję lub zwężam materiał. Gdy wszystko jest w porządku, wykrawam suknię z oryginalnej, tradycyjnej tkaniny, najczęściej z jedwabiu, atłasu lub satyny. Na tym etapie jednak nie wszywam podszewki. Następuje druga przymiarka, po której dopiero wszywam podszewkę. Podczas trzeciej wizyty koncentruję się na dodatkach tj. haftach, aplikacjach, ewentualnych dodatkach z koronki, kamyków, piórek lub perełek.

Za czwartym razem zaznaczam dolną linię sukni oraz pozycję guzików, dziurek lub pętelek. Gdy suknia jest gotowa umawiam się z klientką na odbiór kreacji. Wówczas w razie potrzeby dokonuję jedynie kosmetycznych korekt - zaznacza projektantka. Magda Lipska podkreśla, że piękno sukni szytej na miarę wypływa z niepowtarzalności i unikatowości projektu. - W latach ciężkiego kryzysu niemal każda panna młoda występowała w dniu ślubu w mniej lub bardziej ekstrawaganckiej kreacji, bo uszytej z czego popadło w zależności od pomysłowości (np. z brezentu podczas II wojny światowej, z firanki, tuż po jej zakończeniu). Obecnie aby zaznaczyć swą ekstrawagancję odważne kobiety zwracają się o pomoc do projektantów. I choć nie przeczy, że praca z ekscentrycznymi, bo nad wyraz wymagającymi klientkami do łatwych nie należy, pani Magda bardzo ceni sobie z nimi kontakt, chętnie podejmując się tworzenia niecodziennych, często bardzo skomplikowanych sukien ślubnych, które stanowią dla niej prawdziwe wyzwanie.

Anna Saganowska

Artykuł zamieszczony za zgodą mlodapara.pl
Wszelkie prawa zastrzeżone. Wtórna publikacja, kopiowanie lub rozpowszechnianie powyższej treści jest zabronione.

Komentarze (0)

Napisz komentarz

Your Contact Details:

Nick:

E-mail:

Strona www:

Komentarz:

Tytuł:

UBBCode: