Nie taki ginekolog straszny

Strona 1 z 2

Podczas swojej praktyki zawodowej obserwuję przedziwne zjawisko - otóż wiele kobiet boi się wizyt u ginekologa! Nierzadko trafiają do gabinetu po raz pierwszy w wieku 20 - 30 lat, gdy pojawia się stan zapalny lub ciąża. A przecież badanie u ginekologa nie jest nawet bolesne. Żeby oswoić strach, wystarczy czasem dowiedzieć się, co nas czeka w gabinecie.

Po pierwsze: badanie ginekologiczne
Dzieli się ono na dwa etapy: wywiad lekarski oraz badanie przedmiotowe. Wskazaniami do przeprowadzenia badania są wszystkie nieprawidłowości w funkcjonowaniu narządów rodnych kobiety, np. ból, upławy czy krwawienie w czasie innym niż menstruacja. Należy również pamiętać, że przynajmniej raz do roku każda z nas powinna przejść badania profilaktyczne.

Podczas wywiadu lekarz zapyta o:
- wiek, dolegliwości, miesiączkę
- przechodzone choroby, w tym zabiegi ginekologiczne
- ciąże, porody, poronienia
- uczulenia na leki, stosowanie leków.

By przeprowadzić badanie, lekarz poprosi o zajęcie miejsca na fotelu ginekologicznym, którego konstrukcja umożliwia swobodny dostęp do narządów rodnych kobiety. Najpierw lekarz obejrzy krocze, palcami lewej ręki delikatnie rozchyli wargi sromowe, a następnie wprowadzi do pochwy wziernik. Ginekolog dokonuje równocześnie oględzin ścian pochwy, aby na koniec dokładnie obejrzeć tarczę szyjki macicy. Jeżeli jest to wskazane, z pochwy i szyjki macicy pobiera rozmazy. Później poprzez powłoki brzuszne ocenia stan wewnętrznych narządów rodnych pacjentki, m.in. położenie, wielkość, ruchomość macicy, położenie oraz stan jajników, jajowodów i przymacicz. Całe badanie wraz z wywiadem trwa zazwyczaj kilkanaście minut.

Po drugie: cytologia
Podczas wziernikowania lekarz może pobrać bezboleśnie specjalną szczoteczką materiał (złuszczone komórki nabłonka wraz ze śluzem z szyjki i tarczy macicy) do cytologii. Badanie to powinny wykonywać kobiety, które ukończyły 25 rok życia bądź wcześnie rozpoczęły współżycie płciowe. Pierwszą cytologię należy przeprowadzić nie później niż trzy lata po inicjacji seksualnej. Prawidłowe wyniki cytologiczne i równoczesny brak czynników ryzyka nowotworowego pozwala na robienie badań co trzy lata. Co roku powinny ją robić kobiety z tzw. grup podwyższonego ryzyka, czyli:
- zakażone wirusem HIV
- zakażone wirusem HPV - brodawczaka ludzkiego
- o wysokim potencjale onkologicznym
- leczone w przeszłości z powodu raka szyjki macicy.

Cytologia pozwala na wykrycie stanów przednowotworowych, raka szyjki macicy i wirusa HPV, a także jest istotna w diagnozowaniu wielu dolegliwości i infekcji. Polega na określeniu w pięciostopniowej skali stopnia czystości wydzieliny.

Najlepiej wykonać ją w pierwszej połowie cyklu, czyli 3 - 4 dni po ustaniu krwawienia miesiączkowego. Przez trzy dni przed tym badaniem nie wolno:
- stosować leków dopochwowych
- wykonywać irygacji
- współżyć.

Badanie cytologiczne pozwala na wczesne wykrycie zmian o charakterze przednowotworowym i nowotworowym. Komórki rakowe, namnażając się, tworzą struktury, które przeszkadzają w funkcjonowaniu narządów. Nieleczone prowadzą zaś do śmierci organizmu. Główną przyczyną raka szyjki macicy jest zakażenie wirusem HPV, gdyż spora część populacji na świecie jest jego nosicielem.

«PoczątekPoprzednia12Następna Ostatnie»