|
Zdrowie -
Ginekologia
|
|
Strona 1 z 2
W chwili obecnej panuje w Polsce dość duże zamieszanie dotyczące tego, jaki lekarz,o jakiej specjalizacji powinien leczyć osteoporozę - czy ma to być lekarz rodzinny, ortopeda, reumatolog czy jeszcze ktoś inny. Kości kojarzą się z ortopedią, stąd część pacjentów trafia właśnie do nich, niektórzy są leczeni przez reumatologów z powodu dominujących w obrazie chorobowym objawów bólowych, znaczna część osób próbuje leczyć się u lekarzy rodzinnych, bo po prostu nie wiedzą, komu "podlega" ta choroba.
Sytuacje komplikuje jeszcze fakt, że sami lekarze nie zawsze wiedzą, kto powinien zajmować się tą chorobą, stąd powszechnie spotyka się różnych lekarzy stosujących różne metody leczenia. Nic dziwnego, że w tej sytuacji bardzo często są popełniane błędy - nie należy do rzadkości nawet w mieście akademickim, że rozpoznanie osteoporozy stawiane jest tylko na podstawie zwykłego zdjęcia rentgenowskiego kręgosłupa, a z drugiej strony bardzo rzadko pacjentka np. po złamaniu ręki w nadgarstku słyszy od lekarza zaopatrującego złamanie, że może być ono właśnie skutkiem osteoporozy i że powinna się poddać specjalistycznym badaniom, bo złamanie może się powtórzyć.
Osteoporoza jest trzecią w kolejności przyczyną zgonów kobiet po 50 roku życia - dlatego nie powinna być traktowana jak wiele innych, banalnych i przemijających często nawet bez leczenia dolegliwości.
Absolutnie każda kobieta we własnym, dobrze rozumianym interesie powinna mieć minimum wiadomości na temat zasad profilaktyki i leczenia osteoporozy i wyciągnąć logiczne wnioski z tych informacji.
Osteoporoza wg definicji Światowej Organizacji Zdrowia przyjętej w 1994 roku to
"choroba tkanki kostnej charakteryzująca się małą masą kostną oraz zaburzeniami mikroarchitektoniki kości, co zwiększa ich podatność na złamania".
To samo powiedziane językiem potocznym oznacza, że kości są kruche, co doprowadza do ich złamań przy nieznacznych urazach np. przy upadku pęka szyjka kości udowej, a przy zdecydowanym podparciu się ręką pęka kość nadgarstka.
Definicja osteoporozy wskazuje jednocześnie kierunki działania w postępowaniu z osobą podejrzaną o istnienie choroby lub już chorą.
Należy:
- prawidłowymi metodami diagnostycznymi rozpoznać istnienie osteoporozy
- zidentyfikować przyczynę powstania osteoporozy i ją usunąć lub zminimalizować
- powstrzymać sam proces chorobowy
- odbudować choć w części utraconą masę kostną, czyli poprawić jej odporności na urazy
- oceniać okresowo skuteczność leczenia kości
- zapobiegać złamaniom kości do końca życia
Dopiero takie wielokierunkowe działanie jest w stanie zabezpieczyć pacjentkę przed skutkami osteoporozy.
Jej rozpoznanie to przede wszystkim badanie densytometryczne, uzupełnione o uzyskane od pacjentki informacje na temat jej aktualnego zdrowia, a także stwierdzenie obecności innych chorób oraz przeprowadzenie badań dodatkowych mogących te choroby potwierdzić i ocenić.
|
Zastanawiam się również nad sprawieniem jej jakiś suplementów diety.