Kto powinien stosować leczenie hormonalne w klimakterium

Strona 1 z 4

Stosowanie hormonalnej terapii zastępczej budzi wiele emocji i to zarówno wśród kobiet najbardziej zainteresowanych - czyli zbliżających się do okresu klimakterium jak i wśród samych lekarzy. Ciągle ukazują się zarówno w pismach przeznaczonych dla kobiet jak i w specjalistycznej literaturze wiarygodne artykuły, poparte badaniami statystycznymi o dobroczynnym wpływie hormonów na organizm 50-latki, ale od czasu do czasu również są publikowane artykuły krytyczne, podkreślające większe zagrożeniem nowotworem sutka u kobiet stosujących tą kurację.

Kobiety są zdezorientowane. Chciałyby z jednej strony być intelektualnie i fizycznie sprawne w okresie klimakterium, co "obiecuje" stosowanie tej kuracji, ale rak piersi budzi uzasadniony lęk.

Celem tego artykułu jest udzielenie każdej kobiecie wstępnej, orientacyjnej odpowiedzi na pytanie, czy powinna zainteresować się możliwościami zastosowania u siebie terapii zastępczej, czy też w jej wypadku istnieją przeciwwskazania do jej stosowania.

Przeciwwskazania dzielą się na:
- bezwzględne, czyli stałe i w takich wypadkach kobieta nie powinna do końca życia myśleć o stosowaniu tej kuracji
- względne - wynikające z istnienia aktualnych, ale wyleczalnych innych chorób

Bezwzględne to:
- wynikające z wywiadu - rak sutka u członka najbliższej rodziny w linii żeńskiej (matka, babka, siostra, ciotka, córka)
- ze strony istniejącej już choroby - rak sutka oraz obecność kilku czynników ryzyka jego rozwoju, czerniak skóry, niektóre nowotwory mózgu, czynna postać choroby zakrzepowej

Kobiety, u których stwierdza się w/w stany lub choroby nigdy nie powinny stosować hormonów żeńskich - estrogenów.

Do przeciwwskazań względnych zalicza się:
- nieprawidłowe, niezdiagnozowane krwawienia z dróg rodnych pojawiające się po 50 roku życia
- duże żylaki kończyn dolnych
- duże mięśniaki macicy
- niektóre przewlekłe choroby wątroby
- choroby zakrzepowo-zatorowe w wywiadzie
- znaczna otyłość i palenie papierosów
- migrenowe bóle głowy nasilające się po leczeniu

W wypadku kobiet mających stany opisane wyżej należy najpierw usunąć przeszkody w leczeniu hormonalnym, a gdy to do końca niemożliwe - rozważyć ewentualne niebezpieczeństwo stosowania hormonów w stosunku do spodziewanych korzyści i dopiero wtedy podjąć decyzję o ich zastosowaniu lub zakazie stosowania.

Wymaga to nieco doświadczenia i teoretycznej wiedzy endokrynologicznej ze strony lekarza w prowadzeniu takich pacjentek, ale leczenie hormonami nie jest wtedy wykluczone.

Istnieją także wskazania do stosowania leczenia hormonalnego:
- nasilone objawy klimakteryczne, zwłaszcza częste uderzenia gorąca, bezsenność, zlewne poty i wiele innych tak dolegliwych objawów, że zaburza to u kobiety normalne jej życie

- osteoporoza - tu wskazania do leczenia powinny zostać potwierdzone uprzednim badaniem densytometrycznym i w wypadku złego wyniku należy kobietę leczyć m. inn. estrogenami

- zaburzenia cholesterolowe - stosowanie hormonów żeńskich obniża ogólny cholesterol i poprawia stosunki między jego frakcjami

«PoczątekPoprzednia1234Następna Ostatnie»